Oké, lieve mensen, ik heb nog een uurtje en dan valt het internet hier uit (ik zit in een cybercafé en dan is m'n geld op), dus 'k ga heel snel proberen te typen, want 'k moet veeeeeeel vertellen!
Nog heel kort over 't Spaans...
Dat gaat echt al stukken beter, verstaan lukt wel als ze traag genoeg praten en antwoorden doe ik zonder m'n werkwoorden te vervoegen, hehe, och, ik leer het wel! Trouwens wel heel vermoeiend zo'n taal leren, ik ben elke avond supermoe! Dat komt ook wel omdat de school hier begint om 7u, bovendien moet ik de school opendoen om half 7 (mijn mama is directrice...), d.w.z opstaan om 6u, waaaaaaaah! :)
De leraar van Spaans is jammergenoeg echt niet leuk, we leren er totaal geen Spaans bij en hij vindt zichzelf wel heeeel 'lindo' (knap voor de niet-Spaanssprekenden :))!
Mijn school
Wel leuk, mijn school heet 'Colegio San José', weer een Sint-Jozefscollege dus! :) 't Is een middelgrote school, ongeveer 380 leerlingen in de eerste shift. Wat wil dat nu zeggen? In Paraguay (net als in de rest van Zuid-Amerika denk ik), kan je ofwel in de voormiddag, ofwel in de namiddag ofwel 's avonds naar school gaan. Ik ga in de voormiddag omdat de temperatuur dan nog te houden is! :) We hebben eigenlijk praktisch nooit les; er zijn heel dikwijls leerkrachten afwezig, er is elke dag wel een feestdag, die moet gevierd worden (vandaag: Dia del niño --> iedereen zei ¡Feliz! deze morgen, i.p.v ¡Hola! :)), dan is er muziek (altijd Reggaeton --> typisch Paraguay, een soort hip hop latino pop ofzo, niet echt m'n ding, ze dansen daar dan op, zoals de danseressen van 50Cent dansen en ik moet meedoen...) enz...
De klaslokalen zijn heel kaal en lelijk. De muren zijn half vervallen. Op de achterste muur is een soort fresco van Jezus en Maria geschilderd. We hebben geen tafels en stoelen, maar gewoon een stoel met een bredere armleuning langs rechts (sorry linkshandigen) om op te schrijven. Cursussen hebben we ook niet, we moeten gewoon noteren wat de leerkracht dicteert... :) Iedereen zit tijdens de les met z'n gsm te spelen en ze laten daar dan muziek uitschallen, niet echt te vergelijken met België eigenlijk! :)
De leerlingen dragen een uniform, ofwel een grijze jogging, ofwel een schattig grijs kleedje, maar ik mag in m'n gewone kleren gaan! Onze speelplaats is eigenlijk nog wel groot, ik val er wel redelijk op, 'k ben echt de enige met blond haar... met als gevolg dat er ineens 9-jarigen met hun gsm voor je neus komen hangen om een foto te maken, wel even wennen! :)
Ooh, wat ook wel gek is, ze krijgen Engelse les, maar niemand (echt niemand) verstaat Engels! Vorige week was de leraar Engels ziek, 'k ben echt eens benieuwd hoe dat er aan toe gaat! :)
Nog vragen?
Aah, misschien nog of ik al vrienden heb... ? 'k Moet toegeven dat ik hier veel minder sociaal en open ben dan in België, 't is ook niet zo eenvoudig als je niet alles kan zeggen, wat je normaal zou zeggen... Daardoor heb ik ook het gevoel dat de mensen hier mij fout leren kennen, maar dat hoort er allemaal bij natuurlijk! Gelukkig zijn de Paraguayanen echt heel nieuwsgierig en geïnteresseerd in nieuwe mensen, zeker als het buitenlanders zijn! Iedereen zegt 's morgens dag tegen mij, dus dat is echt wel oppeppend! :) In mijn klas zijn er drie meisjes waar ik wel goed mee overeenkom; Monica, Larissa & Yenny, die laatste is voorzitter van de leerlingenraad, dus daar had ik al meteen een gemeenschappelijk onderwerp mee!:) Ze heeft me ook al thuis uitgenodigd, maar voorlopig kan ik nog niet, omdat we elke dag Spaans hebben, maar dat was wel lief van haar!
Mijn huis
Het huis van m'n familie is wel ietsje groter als een gemiddeld huis hier, maar we hebben niet meer comfort, denk ik. We hebben twee badkamers, maar die zijn allebei verbonden aan een kamer, dus dat is wel vervelend. In de badkamer met de 'warm'-waterdouche is trouwens geen licht, dus moet je altijd douchen met de deur open... :) (En gillen als er iemand binnenkomt... dat doen m'n zusjes toch altijd :)). We hebben een tv, maar ik denk niet dat er Paraguayanen zijn, die dat niet hebben... Een computer is er niet, maar ik mag (in principe) altijd de computers, met internet, van de school gebruiken. Het probleem is dat de prof van dat lokaal mij echt niet graag ziet komen, dus ga ik liever naar een internetcafé! Ons huis heeft ook een redelijk grote tuin, naar Paraguayaanse normen (niet te vergelijken met m'n Belgische tuin dus:))... het gekke is dat dat precies nog een stukje speelplaats is (ons huis is echt vlak naast de school), er is een soort copycentertje in een kotteke vanachter in de tuin, daar 'werkt' de zus van mijn mama (ze zit daar dag in, dag uit en drinkt terere --> typische koude Paraguayaanse thee) [Woow, ik ben echt heel ongestructureerd bezig eh, sorry :)]. We hebben ook meer huisdieren dan op dat eerste formulier stond, twee honden (die echt doodbraaf zijn, ze worden dan ook als beesten behandeld... en dan knijp ik m'n oogjes dicht), een papegaai die babygeluidjes maakt (wel verschieten in't begin), een hele gekke vogel, die niet kan vliegen en ongeveer zo groot is als een kip, twee kippen en een haan & een heeeeeele grote en een heeeeeele kleine schildpad!
Aah trouwens, mijn 'gezin' is nog groter dan ik dacht! Die grote zus (21 jaar) van mij, Johana (zoals de vierde naam van mijn lieve Belgische zusje), heeft een dochtertje Chimena, van 11 maand, geweldig zo'n levende pop! :) Zij wonen nu ook allebei bij ons thuis. Ze heeft ook een vriend, maar die is er niet ofzo, 'k snap het niet zo goed en durf er ook niet naar vragen... :) Bovendien is er nog Bory... Hij is 19 ofzo en hij woont in een kamertje aan ons huis. 't Is een beetje raar allemaal, want hij is geen familie en ook geen hulpje ofzo (hoewel hij dat wel vaak speelt), maar dat is echt wel een tofke! Hij heeft genoeg geduld om mij Spaans te leren en hij wil altijd helpen enzo! 'k Heb eens aan m'n zusje gevraagd, wie hij is en het antwoord was 'een vriend van mama, van wie de ouders in Pilar wonen'...
Whie, nog iets! Mijn familie heeft een tweede huis in Pilar (dat blijkbaar veel mooier is dan Capiata)! Als ik het goed heb verstaan, hebben we daar ook een zwembad enzo, joepie! :) We gaan in de zomervakantie (als jullie allemaal dicht bij de kachel zitten; in januari en februari dus) naar dat huis in Pilar! Tof eh?! Ergens is dat ook wel raar, want dan heb ik net allemaal vrienden in Capiata en dan verhuizen we ineens twee maand, maar dat zal wel meevallen denk ik! :)
De familie heeft ook een auto. Een mitsubishi-busje dat in een ordentelijke staat verkeert... Het wordt ook wel half als schoolbusje gebruikt (elke ochtend en middag worden er lagere schoolkindjes mee opgehaald en weggebracht). Mijn mama kan niet met de auto rijden, dus we moeten dat altijd aan anderen vragen, maar aangezien er altijd wel volk thuis is, is dat geen enkel probleem!
Mijn stad
Ik woon dus in Capiata, een stadje op ongeveer 20km van de hoofdstad, Asunción. 't Is niet echt de schoonheid zelve hoor! De winkeltjes hebben hier zo'n afgrijselijk, schreeuwerige gekleurde uithangborden, ze zijn ook niet echt proper (ik probeer volgende keer als ik op internet kom foto's te posten, dan kan je je er iets bij voorstellen!); meer dan de helft van de straten zijn niet geasfalteerd en er zijn gigaputten in de wegen! Er is wel één grote weg door Capiata, de weg die van Asunción komt. Bovendien werpt iedereen al z'n vuil op de grond en je krijgt dus een beetje het gevoel in een vuilnisbelt rond te lopen! :) Mijn groene hartje zoekt toch altijd een vuilbak... De straten, vooral de grootste dan, zijn ook redelijk gevaarlijk. Zwakke weggebruikers bestaan hier niet hoor! Je kan als voetganger oversteken als er geen auto's komen, maar er zal nooooit een auto stoppen om je over te laten, ook niet als je op het zebrapad staat! :) Capiata heeft trouwens ook eindelijk veel kleine, kronkelende bobbelweggetjes, echt een doolhof voor mij!
Er zijn ook enkele kerken in Capiata en als de Paraguayanen die passeren, maken ze altijd een kruisteken, als ze't vergaten, gaan ze terug! Ze zijn dan ook wel redelijk gelovig... Op school beginnen we altijd met een laaang gebed en ook voor het eten wordt er gebeden! De Engelse les voor de kleintjes gaat alleen maar over God, Jezus en de bijbel (vandaar waarschijnlijk dat ze mij nooit verstaan :))
Het weer
Misschien een stom onderwerp, maar 't weer is hier toch echt wel een beetje raar! Vorige week was ik elke avond bevroren! Ik had 5 pullen aan, handschoenen, megadikkesokken en nog had ik koud! Dat was ook wel omdat er geen verwarming is in de huizen/op school. Deze week is't hier dan weer ongelooflijk warm! Gisteren, 39 graden! Dat is ongeveer de gemiddelde zomertemperatuur! Vandaag is't perfect voor mij, 25 graden ofzo... Tot zover het weer! :)
Het eten
Hmm, toch wel een beetje delicaat, met m'n veggie- en anti-Coca Cola/Nestletheorieën... Ze eten hier heel heel heel veel vlees en weinig groenten, oei! :) Mijn familie heeft wel begrepen (en vooral de meid dan, die altijd voor het eten zorgt) dat ik geen vlees eet, behalve kip ('k moet wel, van vleesvervangers hebben ze hier nog niet gehoord). Normaal eet m'n familie niet veel kip, maar nu speciaal voor mij, wel meer. 't Is wel eventjes wennen na 5 jaar vleesloos te eten, ineens botjes tussen m'n tanden uit te halen, jakkes! :) Het drinken is ook niet zo gemakkelijk, want ik lust geen prik (en ik wil liever ook van al die zoete CocaColaspullen afblijven), maar dat is natuurlijk net het enige wat ze hier drinken... 'k Probeer zo vaak mogelijk water te drinken, maar 'k moet zorgen dat dat dan altijd gefilterd is... M'n ontbijt (om 6.20u) is ook redelijk anders dan in België. Ze hebben bij mij thuis alleen poedermelk in een blik van Nestle en elke ochtend drink ik een glas warme melk met droog brood. Ze hebben nooit iets om op het brood te doen, maar het brood is gelukkig wel lekker! 't Is in de vorm van broodjes en er zitten anijszaadjes in, echt lekker! Middageten is dan om half 12 ongeveer. Om 5 à 6 uur, moet je zelf maar wat sprokkelen, meestal gewoon broodjes en een banaan. Het echte avondeten is om half 9 pas! Niet goed eh! Al wat je eet na 8u wordt niet meer verbrand, maar ja, ik kan toch moeilijk de regels van het huis gaan veranderen! Ik probeer dan altijd zo weinig mogelijk te eten, maar m'n familie vindt me een moeilijke eter (ik kan ze geen ongelijk geven), dus ik wil niet echt moeilijk doen... Vlak na het eten ga ik slapen, meestal 9u! (Een heel ander ritme dan in België dus!) Fruit is hier ook niet zo talrijk... het enige wat ik tot nog toe gezien heb, was banaan en appelsien... Afs maakt altijd het mopje dat Afs staat voor 'another fat student', ik denk dat ik ze geen ongelijk ga kunnen geven... jammer!
Hobby's?
Zoals ik in m'n mailtje al gezegd had, denk ik, is m'n mama echt heel heel streng. Ze moet alleen voor vier kinderen zorgen, is niet meer van de jongste en voelt zich dus heel verantwoordelijk. Dat brengt wel met zich mee dat ik hier dus veel en veel minder mag dan in België... Afs probeert met haar te praten, want dat gaat echt effect hebben op m'n sociaal leven hier! Vanaf volgende week is er een cursus Salsa in San Lorenzo, de naburige stad, ik hoop echt echt echt dat ik daar naartoe mag, maar 't is drie keer per week en 's avonds van 6 tot 8, dus ik vrees ervoor... Belén, de Afs-coördinator van Capiata beweert dat zij in de plaats van mijn mama toestemming mag geven, ik hoop het! Allé, ik ben echt heel tevreden met m'n familie, maar als ik altijd thuis moet zitten, is't ook niet echt leuk voor mij... Dan krijg ik vlug heimwee en dan kan ik niet gemakkelijk vriendschappen onderhouden! (Alleen met België door brieven te schrijven :)) Ik heb al wel van iemand gehoord dat ze enkel de eerste maanden zo streng kan zijn en dat het betert als mijn Spaans beter is en als ik de stad een beetje beter ken enzo...
Hmm, 'k heb wel al veeeeel getypt eh?! Ik hoop dat het niet verveelt om dat allemaal te lezen... Ik moet bijna afronden, maar nog heel kort iets over gisteren...
't Was gisteren feest voor de 490-jarige stichting van Asunción. We zijn even in de hoofdstad geweest en 'k heb gemerkt dat m'n familie toch niet zo verdraagzaam is voor mensen die hun luxe niet genieten! Mijn zusje was heel de tijd opmerkingen aan't maken over de 'vieze, stinkende' straatkindjes en even daarna waren we per toeval in een indianendorp en ze konden maar niet genoeg opmerkingen maken over de lelijke, donkere kleur en hun lelijke felgekleurde kleren enzo... Sja, wat doe je dan als meisje dat haar leven lang al bezig is met 11.11.11, wereldwinkel, Plan... Ik heb het proberen uit te leggen, maar ik kreeg niet echt een positieve respons. Mijn familie is dan ook veel blanker dan de gemiddelde familie hier. In België om het bruinst, hier om het blankst... Ik ben bruiner dan m'n familie! :)
Zozie, dat was het voorlopig! Mama, papa, printen jullie dit af voor oma&opa, tante Christa&nonkel Jo en Maria&Jos?
Ik vertel nu niet wat ik hier zoal doe, maar als jullie dat willen weten, zeg het dan maar!
Ik had natuurlijk weer geen tijd om mailtjes te beantwoorden, maar nu is m'n blog deftig aangepast, dus daar kan ik me volgende keer mee bezighouden! Dankjewel voor jullie interesse en steun!
Veel liefs! X
Pandoraguay
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
8 opmerkingen:
Allé Pandora, je bent zelf in het bad gesprongen, nu maar zwemmen. Snel Spaans leren, praten & onderhandelen. Niet zeggen dat je volwassen genoeg bent, maar tonen. Traag vertrouwen winnen en nu en dan per uitzondering voet bij stuk houden. Je kan het hier allemaal, nu nog ginder. Wij supporteren.
Veel verbeelding,
H
wohoow, ik ben onder de indruk hoor! al die indrukken, ervaringen, ontmoetingen ga je altijd meedragen.
hou je taai meid want je kan het!
Tine
Die Reggaeton ken ik. Typisch Zuid Amerika denk ik. Ik hoop da ik met de vrienden nooit naar een disco moet gaan met reggaeton, want het is wel echt ongelofelijk slecht!
Later meer;)
El Jackie en Bolivia
hej pandoor!
Zo te zien heb je daar in die paar weken al meer beleefd dan ik in een heel jaar :p Nog veel moed hé! En meis, u nie laten doen hé;)Waarschijnlijk is uw mama wel een hele lieve madam, maar ik vind toch dat je voor die salsalessen een beetje op je strepen mag staan, want die zullen zeker ook de moeite zijn ;)
Dikke kus!
Sara(para)
pandora!
mijn excuses da'k nu pas een reactie achterlaat.. mijn vakantie is zo ongelooflijk volgeboekt!
Meiske, uw optimisme is -hoe moet ik het zeggen- onbeschrijflijk prachtig. Ik bewonder je echt! 'k Ben blij voor u dat het daar goed meevalt. En die geschilletjes met je familie.. 't is ni da ge op uw mondje gevallen zijt, dus eenmaal da ge u ewa vlotter kunt uitdrukken in't Spaans, zal da wel los lopen zekers? :)
Ma zie da ge uw Nederlands ni verleert e :p stel u voor da ge ons reacties nimeer kunt lezen! :o
mopje ;)
hou je goed, tot blog's ! ;)
xxx Tine (Kockaerts, voor alle duidelijkheid, want der zijn der zoveel he)
Koen:
Dag Pandora,
Weet je, ik ben net terug van een kazou-vakantie. Ik ging daar koken. En raad eens wie daar was? Inderdaad, uw 'Belgische zus met als vierde naam Johanna' was ook mee.
't Is ook een schatje zenne.
Ik heb uw avonturen gelezen en ik vind zo een avontuur best wel moedig.
Tof dat het al stukken beter gaat met het Spaans.
En nog het tofste van al (;-) ) is dat je vlees eet! Hahaha.
Grtz,
Koen
Pandoering mijn lieve scheet! :)
Ik zal morgen eens een zeer uitgebreide brief schrijven (en als Bellie dit leest: jaja ik kom ook nog naar u zenne), ik heb je thuisadres gekregen via Dorien, want haha die leuke mail had je niet naar die allerleukste Eva van de wereld gestuurd. Oke, het is uw blog dus hou ik op over mezelf ('t is een ziekte!) en wens ik je nog heeeeeeeeeeeeeeel veel succes (bij die heel: in de lucht springen en armen uitstrekken) en wens ik je nog even een dikke smakkerd en al m'n liefs te sturen. Bij deze...
Eva
Haa Pannewan!
Toen ik vandaag in Aarschot was om m'n reis naar Barcelona te boeken (1 week met Heidi, holé!!) heb ik meteen aan meneer mobistar gevraagd hoe dat zat met die berichtjes. Hij heeft gezegd (ik voelde me dom) dat jij gewoon eens naar mij (of een andere vriend, of course) moest bellen, en dat ik dan meteen de hele, juiste nummer had. Simpel he! :)
Allez, doe dat dus snel, er is post op komst!
Lieve zoenen,
Eef
Een reactie posten